| تبليغات | X |
خيلي دلم ميخواست اولين جمله مطلبم اين باشه كه: آخيش بالاخره تموم شد. تقريباً دو ماه صبر كردم ولي نشد. توي اين مدت چند بار تصميم گرفتم بنويسم ولي دستم به قلم نمي رفت. نه اينكه بهانه اي واسه نوشتن نداشته باشم. اتفاقاً برعكس هواي نوشتن هميشه به سرم مي زد ولي وقتي مي خواستم شروع به نوشتن كنم مي ديدم بغير از دلتنگي هيچ حرفي براي گفتن ندارم و به همون دليلي كه قبلاً هم براتون گفتم از نوشتن منصرف مي شدم.
نمي دونم يادتون هست يا نه كه گفتم حال نمي كنم با بيان كردم ناراحتيام دوستام رنجيده خاطر بشن. هميشه دلم مي خواست حرفي نزنم كه بوي نااميدي بده. تا حالا هم سعي كردم هر كاري كه مي كنم يا هر حرفي مي زنم طوري نباشه كه نااميدي رو به دوستام منتقل كنه. شايد شما هم همين عقيده رو داشته باشين كه بعضي مواقع يه حركاتي از آدم سر مي زنه كه ناخواسته اطرافيان رو دلسرد مي كنه. نه فقط نسبت به خودش بلكه نسبت به زندگي. اما يه سري كارا هستن كه نمي شه اونا رو تو اين قيدوبندا جا داد. مثل گريه كردن.
خيلي از ماها گريه كردن رو اونم تو جمع زياد خوب نمي دونيم. شايد اينكه آدم بايد تو جمع كنترل بيشتري روي احساساتش داشته باشه حرف منطقي باشه ولي اصل گريه كردن خيلي خوبه. من هميشه به دوستام توصيه كردم وقتي كه بغض راه گلوشونو گرفته جلوي اشكاشون رو نگيرن. بذارن راحت اشك چشمشون بياد پايين. خودم همينطوريم. يادم نمياد دلتنگ شده باشمو گريه نكرده باشم. خيلي حال مي ده. يه احساس سبكيِ مطبوعي به آدم دست مي ده. حتماً شما هم تجربشو دارين. هر چقدر هم كه مغرور باشين و گريه كردنو يه نوع ضعف بدونين بازم يه جاهائي بوده كه ديگه نتونستين ادامه بدين، اونوقت بوده كه زدين زير گريه هر قدر دلتون خواسته اشك ريختين، اونقدر كه حس كردين كل آب بدنتون تبديل به اشك شده و اومده بيرون. بعد يهو احساس تشنگي بهتون دست داده. يه ليوان آب خنكِ تگري حتي وسط چلٌه زمستون. و بعد سبكي، اونقدر سبك كه دلتون خواسته پرواز كنين. تو اون لحظات دستاتون رو باز مي كنين، چشاي خيس از بارونتون رو مي بندين، ذهنتون رو از هر چي به غير از شوق پرواز خالي مي كنين و اونوقت... آرامش. آرامش محض.
ارزشش رو داره. حتي اگه اين آرامش كوتاه باشه بازم مي ارزه. امتحان كنين. نذارين دير بشه. نگين سخته. شايد اولش سخت بنظر برسه ولي مثل همه مسائل زندگي تبديل به عادت ميشه. و چه عادت خوبي. عادت راحت گريه كردن. عادت سبك شدن، خالي شدن، پرواز كردن...
به فكرش باشين. ولي اينو يادتون باشه كه ممكنه بعضيا از ديدن اشكاتون ناراحت بشن. پس سعي كنين گريه هاي از سر دلتنگي تون رو فقط يه نفر ببينه. چون فقط و فقط خودشه كه ارزش اين اشكارو مي فهمه. خودتون هم بايد براي احساستون و اشكتون ارزش قائل بشين. يادتون باشه هر كسي و هر چيزي لايق اشك شما نيست. پس قدر اين چشمه زلال رو بدونين و نذارين يه مسئله بي ارزش يا يه فرد بي لياقت اين چشمه زلال رو گل آلود كنه.
يا علي...
